Je welkom voelen begint vóór de eerste bal

Door Peter Kurver, initiatiefnemer van Inclusieve Padelcommunity Utrecht

Tijdens de Canal Parade in Amsterdam, zomer 2026.

Ik ben inmiddels bijna veertig jaar uit de kast. Je zou denken dat je op een gegeven moment wel klaar bent met uit de kast komen. Administratief afgehandeld. Vinkje gezet. Volgende onderwerp.

Zo werkt het niet helemaal.

Een nieuwe groep, een andere werkplek, een sportclub waar je nog niemand kent: steeds kan die kleine afweging terugkomen. Vertel ik over mijn vriend? Hoe wordt hier gereageerd? Kan ik gewoon aansluiten of moet ik eerst even kijken hoe de verhoudingen liggen?

Dat hoeft geen groot drama te zijn. Het zit vaak juist in gewone momenten. Maar ook kleine afwegingen kosten energie als je ze steeds opnieuw maakt.

Van blijven dansen naar samen spelen

Deze zomer schreef ik een persoonlijke column over zichtbaar zijn, jezelf kunnen zijn en blijven dansen. Over de betekenis van Pride, maar ook over iets veel alledaagsers: de ruimte voelen om je eigen verhaal te vertellen.

Bij Rijkswaterstaat heb ik ervaren wat vertrouwen en ruimte kunnen betekenen. Wat er mogelijk wordt als je minder energie kwijt bent aan jezelf inhouden en meer kunt laten zien van wat je te bieden hebt. Die ervaring neem ik mee, ook buiten mijn werk.

In de jaren tachtig hielp ik bij het COC gespreksavonden organiseren. Mensen bij elkaar brengen hield me toen al bezig. Nu krijgt dat opnieuw vorm, met een racket en een baan erbij.

Want padel lijkt me een mooie aanleiding om elkaar te ontmoeten. Je hebt iets te doen, je speelt samen en een gesprek hoeft niet meteen over jezelf te gaan. Dat kan onderweg wel ontstaan.

Of na afloop. Naast de baan dus.

Waarom dan een inclusieve community?

Omdat ik graag wil dat je al vóór je eerste bezoek kunt zien: hier wordt ook aan mij gedacht.

Niet omdat iedereen dezelfde achtergrond moet hebben. Juist niet. Ik wil queer mensen, LHBTIQA+’ers en allies bij elkaar brengen, beginners en ervaren spelers, mensen die meteen de baan op willen en mensen die eerst liever even kennismaken.

Een regenboog op een website regelt dat natuurlijk niet voor je. Het moet blijken uit hoe we mensen ontvangen. Of iemand alleen kan komen zonder zich verloren te voelen. Of er ruimte is voor een beginner. Hoe we reageren als iets ongemakkelijk gaat.

Ik heb daar niet op voorhand alle antwoorden op. Ik wil het wel serieus nemen en samen ontdekken wat werkt.

Tijdens het LGBTIQA+ tennistoernooi bij Iduna afgelopen zomer heb ik zelf genoten van de combinatie van sport, speelse activiteiten en ontmoeting. Die ervaring neem ik graag mee: je kunt elkaar op allerlei manieren leren kennen, niet alleen door samen een wedstrijd te spelen.

Een community past niet in mijn eentje in een spreadsheet

De afgelopen maanden ben ik veel aan het praten, schrijven, bellen en regelen geweest. Over locaties, een programma, samenwerking en financiering. En ja, ook over formulieren, deelnemerslijsten en de vraag welk bericht ik nu weer moest opvolgen.

Ik merk hoe makkelijk een enthousiast idee een behoorlijk volle takenlijst wordt.

Soms moet ik mezelf eraan herinneren dat ik geen volmaakt evenement probeer te produceren, maar een community wil helpen ontstaan. Natuurlijk moeten de afspraken kloppen. Maar ik hoef niet ieder goed idee meteen in de eerste avond te stoppen.

Wat daarbij helpt, zijn mensen die meedenken. Die zeggen wat haalbaar is, een contact leggen of iets willen oppakken. Ik wil dit ook nadrukkelijk met meer mensen gaan doen. Niet alleen omdat het werk dan beter te verdelen is, maar omdat deze community niet alleen mijn ideeën moet weerspiegelen.

En toen stonden we op de baan

Vanmorgen speelden we met Peter, Patrick, Rens en Bjorna het eerste potje dat via onze WhatsAppgroep was afgesproken.

Daar hoefde geen uitgebreid programma aan te pas te komen. Er was een groep, iemand deed een voorstel en we gingen spelen.

Ik vond dat heel leuk. Ook omdat het me eraan herinnerde dat de community niet pas op 22 november begint, wanneer we bij PadelCasa onze eerste communityavond organiseren. Er gebeurt nu al iets.

Voor mij zit daarin precies de reden om hiermee door te gaan. Een idee op een website krijgt pas betekenis als mensen elkaar daadwerkelijk vinden.

Dus zoek je een padelmaatje? Gooi een balletje op in de WhatsAppgroep. Wil je eerst kennismaken, meedenken of meehelpen? Ook graag.

We zijn nog aan het beginnen. Je hoeft niet te wachten tot alles af is om erbij te horen.

In Naast de baan schrijft Peter over het bouwen aan Inclusieve Padelcommunity Utrecht en de ervaringen en vragen die hij onderweg tegenkomt.